Ο Αλφειός, ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια της Ελλάδας, βρίσκεται στη δυτική Πελοπόννησο. Ορμητικός και πλούσιος διασχίζει την Αρκαδική γη έως ότου ξεχυθεί 120 χιλιόμετρα δυτικά, μέσα από την Ηλεία, στο Ιόνιο. Για μεγάλη διαδρομή αποτελεί το φυσικό σύνορο της Αρκαδίας με την Ηλεία, ενώ δέχεται τα νερά πολλών χειμάρρων: του Ελισσώνα, του Λούσιου, του Λάδωνα, του Ερύμανθου και του Κλαδέου.
Η υδρόβια γνωριμία με το φαράγγι του Αλφειού ξεκινά από το γεφύρι του Ατσίχολου, ενώ ο ποταμός σχηματίζεται σε δύο σημεία του φαραγγιού με πρώτο αυτό που ξεκινάει από την Καρύταινα και δεύτερο αυτό που ξεκινάει μετά τη γέφυρα του Κούκου και που συνεχίζει ως το Παλαιόκαστρο.
Τις φυσικές ομορφιές και τα μοναδικά τοπία του Αλφειού φαίνεται να απολαμβάνουν μόνο "οι ακτιβιστές" του νερού και της φύσης. Ο ποταμός δεν είναι προσβάσιμος για τους απλούς πεζοπόρους και έτσι την μοναδικότητά του ανακαλύπτουν μόνο όσοι έχουν την τόλμη αλλά και τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Η πρώτη διαδρομή για ράφτιγκ και καγιάκ ξεκινάει από το γεφύρι του Ατσίχολου. Έχοντας ως "ασπίδες" προστασίας ειδικό κράνος, σωσίβιο, στολή και παπούτσια, οι λάτρεις της φύσης, της εξερεύνησης, αλλά και της περιπέτειας ξεκινούν για τη μαγευτική διαδρομή. Κατεβαίνουν τα νερά του Λούσιου, εντυπωσιάζονται από την τεράστια ποταμίσια πεδιάδα που σχηματίζει ο Ελισσώνας και ο Λάδωνας στη θέση Τριποταμιά, ενώ πλησιάζοντας στο κοίλωμα του Δραγουμανέϊκου ρέματος απ' όπου ξεπηδούν καταρράκτες, θαμπώνονται από την ποικιλία χρωμάτων και ήχων. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω η φύση εξακολουθεί να ξεδιπλώνει τον ανεξάντλητο πλούτο της. Μέσα από πυκνά πλατάνια κατά μήκος του στενού παραπόταμου, ο επισκέπτης φτάνει στον καταρράκτη του Βρόντου.
Τις εναλλαγές του τοπίου, όπου τα στενά περάσματα, τους βράχους και τα ορμητικά νερά διαδέχονται οι λίμνες και οι μικρές παραλίες, συνοδεύει και η μυθολογία από το μακρινό παρελθόν. Έτσι λοιπόν κατά το Στράβωνα, το ποτάμι ονομάστηκε Αλφειός επειδή θεράπευε τη λέπρα, ενώ αλφός στην αρχαιότητα ονομαζόταν μια μορφή της συγκεκριμένης αρρώστιας. Γιος του Ωκεανού, λατρεύονταν από τους θνητούς ως θεός της γονιμότητας, η τύχη όμως δεν ήταν με το μέρος του. Ερωτεύτηκε ματαίως την Αρτέμιδα και στη συνέχεια τη νύφη Αρεθούσα, η οποία θέλοντας να τον αποφύγει έφυγε για την Ορτυγία και μεταμορφώθηκε σε πηγή! Τότε ο Αλφειός έγινε κι αυτός ποτάμι για να περάσει τη θάλασσα και να ενωθεί με τα νερά του μεγάλου του έρωτα, της πηγής Αρεθούσας.
Ο Αλφειός προσωποποιήθηκε και η μορφή του έφτασε ως εμάς σε ρωμαϊκά ψηφιδωτά, όπως εκείνο που βρίσκεται στο μουσείο της Αντιόχειας καθώς και εκείνο που βρίσκεται στο Ελληνο-Ρωμαϊκό μουσείο της Αλεξάνδρειας και απεικονίζεται μαζί με την Αρεθούσα.
Ο συνδυασμός της άγριας φύσης και της μυθολογίας αλλά και η Ελληνορθόδοξη παράδοση που από την πλευρά της Ηλείας αναβιώνει μέσα από το πρώτο ασκηταριό, κάνουν τον Αλφειό ένα μοναδικό τόπο που προτρέπει το σύγχρονο άνθρωπο να τον επισκεφτεί και να πει "ναι" στις προκλήσεις.